เจ็บนิดๆ ไม่ใช่อกหัก แต่ไม่มีโอกาสรัก
April Full Day !!!
เมษาเดือนแห่งการโกหกและหลอกลวง
ฉันสามารถบอกใครๆได้ว่า "ไม่เจ็บ" "ฉันลืมไปแล้ว" "มันไม่ทรมาน"
แต่ฉันก็หลอกตัวเองไม่ได้ ว่าฉันกำลังเสียใจ
1 คืนกันการร้องไห้อย่างหนัก หลังเดทแรก
อีก 1 คืน ที่ต้องร้องไห้ เพราะรอคำตอบ "ที่ฉันรู้ดี"
แค่คืนเดียว คืนสุดท้ายที่ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะร้องไห้ให้กับผู้ชายคนนี้เป็นครั้งสุดท้าย
1 คืน ที่ฉันกินเหล้าแล้วไม่เมา ...
อาจเพราะฉันร้องไห้มากเกินไป
กับการร้องไห้มาราทอน 1 คืนเต็ม
ไม่ง่วงนอน ทั้งๆที่ซดเหล้าไปคนเดียว 1 ขวด
ฉันได้แต่ปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาเรื่อยๆ
หูทั้งสองข้างมันไม่ได้ยินเสียงปลอบของเพื่อน
ใจฉันไม่รับรู้ถึงความห่วงใยที่ใครต่อใครมีให้ฉัน
ฉันได้แต่นั่งร้องไห้กับตัวเองเงียบๆ จนกระทั่งผ่านพ้นวันนั้นมา
เพื่อนบอกว่า "ผู้ชายแค่คนเดียว หาใหม่ได้"
แต่ฉันแอบเถียงอยู่ในใจว่า "ฉันจะไปหา คนๆนั้น คนที่สองได้ยังไำง"
แต่ฉันก็ไม่ได้พูดมันออกไป
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงคลั่งรัก ไม่ใช่เลย
ตลอดเวลาเกือบ 5 ปีที่ฉัน "โสด" เสมอมา กระทั่งตอนนี้ก็ยังโสดอยู่อย่างนั้น
แม้อาจจะมีบ้างที่ใครอาจจะผ่านเข้ามาในชีวิต
แต่ฉันก็เลือกที่จะปล่อยให้เขาผ่านไป
แต่กับผู้ชายคนนี้ 1 ปีเต็ม ที่ฉันได้แต่แอบมองเขาอยู่ห่างๆ
ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อ อีก 1 ปีให้หลัง ถึงได้กล้าแสดงตัวว่าปลื้มคนๆนี้
จนกระทั่งวันหนึ่งที่ฉันถามไปว่า "จีบได้ไหม"
แต่เขาก็ไม่ตอบ
อีกครั้งวันที่ชวนไปดูหนัง นี่เป็นครั้งแรกที่ได้คุยกันซึ่งๆหน้า
ฉันถามเขาอีกครั้งว่า "จีบได้ไหม?"
แต่เขาก็เงียบ
ฉันยิ้ม ฉันมีความสุขที่ได้อยู่กับเขา แม้แค่วันเดียว
กระทั่งเพื่อนสนิทยังบอกมาว่าวันเดียวที่ฉันอยู่กับเขา "ฉันดูมีความสุขที่สุดตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา"
แต่ความสุขก็อยู่กับฉันได้แค่เดี๋ยวเดียว
เมื่อความจริงที่ว่า "เขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว" วิ่งมากระแทกใจฉันอย่างจัง
นี่เป็นคืนแรกที่นอนร้องไห้
กับอีกวันหนึ่ง ที่ฉันตัดสินใจถามเขา "อีกครั้ง"
กับคำถามเดิมๆ ที่แสนจะง่ายดาย
"จีบได้ไหม"
ครั้งที่สามที่ฉันจะถาม และมันเป็นครั้งสุดท้ายจิงๆ
มันเป็นคืนที่ฉะันร้องไห้ให้กับ "ผู้ชาย" มากที่สุดในชีวิตฉันที่ผ่านมาแล้ว
และเขาก็ไม่ตอบกลับมาเหมือนเดิม
ทุกอย่างมันจบลงแล้ว ตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่าเขาแอบชอบแฟนของเพื่อนสนิท
มันจบลงแล้วเมื่อเขาไม่แ้จะหยิบยื่นโอกาสให้ฉัน
มันจบลงแล้ว "ตั่งแต่ฉันยังไม่ได้เริ่ม"
แต่ฉันก็คือฉัน หลังจากคืนๆนั้น
แม้จะเจ็บที่ต้องเห็นรูปเขา แต่ฉันก็ไม่เคยร้องไห้ให้เขาอีกเลย
มันเจ็บที่จะรัก ก็รักไม่ได้ จะลืม มันก็ลืมไม่ลง
เจ็บจิงๆ กับครั้งแรกที่ฉันได้ลองวิ่งตามเสียงของหัวใจ
เมื่อมีความรัก ....สุข ทุกข์ เป็นธรรมดา ขอให้รักตัวเราเองดีที่สุด
ขอเป็นกำลังใจให้
แด่...เจ้าของกระทู้นี้